Powyżej linijka tekstu mojego ulubionego kawałka, poniżej kilka zdjęć z jednego z fajniejszych dni ostatniego okresu. A pomiędzy kilka zdań o mnie, które chyba powinnam napisać już parę tygodni temu :)
Odkąd pracuję w najpopularniejszym szczecińskim centrum handlowym, przez które przewijają się tysiące ludzi, coraz częściej trafiają mi się sytuacje, w których ktoś do mnie podchodzi i zagaduje odnośnie bloga - że poznaje, że czyta, że lubi. To dla mnie każdorazowo niesamowite doświadczenie i strasznie mi miło z tego powodu, problem polega na tym, że... nie potrafię reagować w takich sytuacjach :> Jestem typowym przedstawicielem gatunku "kozak w necie, ciota w świecie" - "na żywo" mam problem ze spontaniczną rozmową z obcym człowiekiem, jestem nieśmiała, wstydzę się tego, jak wypadnę, boję się oceniania. Dlatego zazwyczaj kiedy ktoś rozpoczyna temat mówiąc, że jest moim czytelnikiem, ja po wydukaniu "jest mi bardzo miło" spieprzam w trybie pilnym na zaplecze i telepiąc się z emocji czekam aż trochę ochłonę. Serio, jeszcze przez 15 minut trzęsą mi się ręce po takich akcjach :) Chciałabym móc swobodnie porozmawiać z kimś, kto patrzy na Straszną Szafę z drugiej strony, ale nie mogę, nie potrafię się ogarnąć i zostać na miejscu, mam wrażenie że z nadmiaru wrażeń wybuchnie mi głowa albo zemdleję. Nie jestem gwiazdą, nie potrafię nią być i chociaż jestem dumna z bloga i z Was, którzy tu zaglądacie, to jednak w realu ciągle jestem nieśmiałą Weroniką, która prędzej zdechłaby z głodu niż poprosiła kogoś obcego o bułkę.
Ale gdyby ktoś kiedyś miał ochotę dać mi czas na mentalne przygotowanie i umówić się na kawę - jestem chętna, można zostawiać anonse na FB :D
Bonus :> :
spódnica / skirt New Look
koszulka / top New Look
torba / bag second hand
baleriny / flats Parfois
<3
